laboratoria boehringer ingelheim biberach, niemcy

budynek z urbanistycznego punktu widzenia stanowi zamknięcie zabudowy terenu oraz punkt końcowy głównej ulicy przebiegającej przez teren zakładu w formie alei. głębokość bryły budynku zmienia się w zależności od wewnętrznej organizacji funkcji budynku oraz odpowiednio do wymagań dotyczących stworzenia obszarów przerw i wolnych powierzchni, odpowiednio zapewniających atrakcyjne otoczenie pracy.  wychodząc z maksymalnego zarysu budynku, który na każdym piętrze umożliwia organizację największych działów, postawiono bryłę budynku, która tworzy na powłokach zewnętrznych różnej wielkości loggie i wielopiętrowe przestrzenie powietrzne wewnątrz budynku. wraz z osiami przechodnimi i klatkami schodowymi na każdym piętrze stworzono otwarty system krótkich połączeń poprzecznych, które zawsze umożliwiają spojrzenie na zewnątrz lub na piętro leżące wyżej lub niżej wewnątrz budynku.